Vías verdes, mountainbike en gravel aan de Costa Blanca: waar rijd je?

Wil je aan de Costa Blanca fietsen zonder meteen een col op te moeten, dan is het antwoord kort: begin op een via verde, een oude spoorlijn die tot fietspad is omgebouwd. De bekendste van de provincie vertrekt in Agost, heet de Vía Verde del Maigmó en loopt over viaducten en door tunnels met een stijgingspercentage dat nauwelijks te voelen is. Daarna kies je zelf: het achterland op met de mountainbike, brede gravelpaden tussen de wijngaarden, of een vlakke rit langs zee met de kinderen. Je vliegt er vanuit Nederland en Vlaanderen zo naartoe, luchthaven Alicante-Elche heeft in het zomerseizoen 2026 tot 23 vluchten per week op Amsterdam, tot 12 op Brussel en 11 op Eindhoven, dus een lang weekend met de fiets is realistisch.

Wat is een via verde, en waarom begin je op de Maigmó?

Een via verde is een buiten gebruik gestelde spoorlijn die is omgebouwd tot een autovrij pad voor fietsers en wandelaars. Dat verklaart meteen waarom ze zo prettig rijden: een trein kon geen steile hellingen aan, dus het profiel is flauw en constant, en de lijn snijdt dwars door het landschap in plaats van eromheen te kronkelen.

De Vía Verde del Maigmó vertrekt bij Agost, het pottenbakkersdorp ten noordwesten van Alicante, en klimt heel geleidelijk het binnenland in. Onderweg rijd je over viaducten en door tunnels, met uitzicht op een droog, bijna leeg landschap. De ondergrond is stevig genoeg voor een gravelfiets of een mountainbike, en licht genoeg om met kinderen of ongetraind te doen.

• Ideaal als eerste rit: je went aan de hitte, het licht en de afstanden zonder je te verslikken in een klim.
• Autovrij, dus geen stress over Spaans verkeer terwijl je nog aan het land moet wennen.
• Heen en terug op eigen tempo: je keert gewoon om waar je genoeg hebt, de route dwingt je nergens toe.

Waar rijd je mountainbike in het achterland?

Zodra je de kustweg achter je laat, begint het echte terrein. Drie gebieden komen steeds terug bij wie hier woont en rijdt.

• Sierra de Bèrnia, met vertrek vanuit Benissa: technisch, stevig klimmen, en op de goede punten uitzicht op de Montgó en de Peñón de Ifach tegelijk. De klassieker van de streek voor wie al kan sturen.
• De vallei van Guadalest: smalle paden, terrassen, stuwmeer en een dorp op een rots. Landschappelijk het spectaculairst, en je kunt de lengte van de rit eindeloos variëren.
• De Ruta del Moscatel, tussen de wijngaarden van Xaló (Jalón), Senija en Llíber: rollend, breed, minder technisch. Dit is het gravelterrein bij uitstek, en in september ruikt het er naar druiven.

Belangrijk verschil met thuis: hier is de ondergrond droog, stoffig en vaak los. Wie gewend is aan vochtige bospaden in de Veluwe, de Ardennen of het Limburgse heuvelland, merkt dat remmen en sturen anders aanvoelen. Laat je bandenspanning wat zakken en reken op langere remwegen in de afdalingen.

Waar fiets je vlak en veilig met kinderen?

Voor gezinnen ligt de oplossing aan zee. De boulevards en kustpaden van Denia, Xàbia en de baai van Alicante zijn vlak, goed onderhouden en grotendeels gescheiden van het autoverkeer. Je rijdt er met een aanhangfietsje, met een kind op eigen fiets, of gewoon rustig met zijn tweeën.

Combineer het met een via verde en je hebt een compleet fietsweekend zonder ooit een col te zien: ochtend langs zee, middag op de oude spoorlijn. Wil je wel de bergen in, lees dan onze gids over wielrennen aan de Costa Blanca, met de cols die hier de reputatie maken.

Huur je een fiets, of neem je je eigen mee?

Huren is hier makkelijk en goed geregeld. Mountainbikes, gravelfietsen en elektrische mountainbikes zijn per dag of per week te huur, in de kustplaatsen en bij de fietswinkels van de grotere steden. Reis je met de lijndienst vanuit Amsterdam, Brussel of Eindhoven, dan bespaart dat je het gedoe en de kosten van een fiets in het ruim.

Een elektrische mountainbike verdient hier extra aandacht. Het achterland ligt hoger dan je vanaf het strand denkt, en met ondersteuning wordt een tocht naar Guadalest of over de Bèrnia ineens haalbaar voor wie niet elke week traint. Het is ook de manier om met een gezelschap van gemengd niveau samen te blijven rijden in plaats van elkaar kwijt te raken op de eerste klim.

Voor het uitzetten van routes gebruik je hier dezelfde apps als thuis: komoot en Wikiloc staan vol met tracks die door lokale rijders zijn gedeeld, inclusief hoogteprofiel en ondergrond. Download je route offline voordat je vertrekt, want in de dalen van het achterland valt het mobiele bereik regelmatig weg. Ga je met de auto naar een startpunt, check dan ook onze gids over autorijden aan de Costa Blanca.

Waar moet je hier op letten?

• Water. Tussen twee dorpen in het binnenland vind je soms een uur lang niets. Neem meer mee dan je in Nederland of België zou doen, ook in het voorjaar.
• Hitte en uren. In juli en augustus rijd je vroeg in de ochtend of tegen de avond. Tussen twaalf en vijf is het binnenland geen plek voor een lange rit.
• Helm. Buiten de bebouwde kom is een helm in Spanje verplicht, ook voor volwassenen, ook op de mountainbike.
• Verzekering. Neem je Europese ziekteverzekeringskaart mee en check of je polis fietsen in het buitenland dekt, dat is niet bij elke Nederlandse of Belgische verzekering vanzelfsprekend.
• Materiaal. Reservebandje, pomp en een telefoon met genoeg accu. Op een via verde kom je mensen tegen, op een bergpad in het achterland soms uren niemand.

Veelgestelde vragen over fietsen aan de Costa Blanca

Kan ik de Vía Verde del Maigmó met een gewone fiets rijden?

Het pad is aangelegd op een oude spoorbedding en dus vlak en breed, maar de ondergrond is niet overal verhard. Een gravelfiets, een mountainbike of een stevige hybride is comfortabeler dan smalle racebanden. Met kinderen is het goed te doen, juist omdat er geen auto's rijden.

Is mountainbiken hier anders dan in Nederland of de Ardennen?

Ja, vooral door de ondergrond. Het is droog, stoffig en los in plaats van vochtig en grippend, en de klimmen duren langer: geen korte steile kick maar twintig minuten of meer aan een stuk. Rustiger beginnen dan je gewend bent is hier geen luxe.

Heb ik een elektrische fiets nodig voor het achterland?

Nodig is het niet, handig wel. Een elektrische mountainbike maakt routes rond Guadalest of de Sierra de Bèrnia toegankelijk voor wie niet structureel traint, en houdt een groep met verschillende niveaus bij elkaar. Ze zijn vrijwel overal per dag of per week te huur.

In welk seizoen fiets je hier het prettigst?

Van het najaar tot het late voorjaar, zacht en droog. De zomer kan prima, maar dan in de vroege ochtend en met veel drinken. De kustpaden zijn in juli en augustus druk, het achterland juist niet.

Bronnen (feiten gecontroleerd en volledig herschreven, nooit gekopieerd): Vías Verdes (Fundación de los Ferrocarriles Españoles); Costa Blanca Toerisme (Diputación de Alicante).

Informatie geverifieerd in september 2026. Routes, ondergrond en openstelling veranderen na werkzaamheden of onweer: check je track voor vertrek en neem genoeg water mee. Dit artikel is voorbereid met hulp van AI en daarna gecheckt, geverifieerd en nagelezen door onze redactie, die de redactionele verantwoordelijkheid draagt. Een fout gezien? Schrijf ons op hello@thedailycostablanca.com, wij corrigeren.