Musea en street art aan de Costa Blanca: wat moet je kennen, van het MACA tot Sempere?

Aan de Costa Blanca leeft de kunst vooral binnen, in de musea, en veel minder op straat. Alicante steunt op twee stevige en elkaar aanvullende instellingen, die eerder aan een lokale schilder dan aan een groots overheidsplan te danken zijn: het MACA voor twintigste-eeuwse en hedendaagse kunst, en het MUBAG voor de oude Alicantijnse schilderkunst. Voor straatkunst mag je jezelf niets wijsmaken: die scene bestaat, maar ze is nog volop in opkomst, gedragen door losse private of verenigingsinitiatieven, zonder museumwijk en zonder groot straatfestival zoals je dat elders wel vindt. Dit is wat er echt te zien is.

Wie is de grote schilder van de Costa Blanca?

De stevigste naam is Eusebio Sempere, geboren in Onil in de provincie Alicante op 3 april 1923 en overleden op 10 april 1985. Hij studeerde aan de kunstacademie San Carlos in Valencia, bracht een lange periode in Parijs door tussen 1948 en 1960, waar hij zich op de kinetische kunst richtte, en sloot na zijn terugkeer aan bij de tweede fase van de groep Parpalló. Zijn erkenning kreeg haar hoogtepunt met de Premio Príncipe de Asturias de las Artes in 1983. Hij belichaamt de Alicantijnse schilderkunst van de twintigste eeuw als geen ander: als je één naam onthoudt, is het de zijne. En zijn rol houdt niet op bij zijn eigen werk, zoals je hierna ziet: hij is ook degene die het eerste museum voor hedendaagse kunst van de stad op de rails zette.

Waarom bestaat het MACA dankzij een kunstenaar?

Omdat het Museo de Arte Contemporáneo de Alicante niet uit een bestuurlijke opdracht is ontstaan, maar uit een schenking. Tussen 1976 en 1978 bracht Eusebio Sempere de eerste kern twintigste-eeuwse werken bijeen en schonk die aan zijn stad; daarop is het museum gebouwd. Het MACA opende op 5 november 1977 in de Casa de la Asegurada, een burgerlijk barokgebouw uit 1685 (een oude graanschuur) tegenover de kerk Santa María, midden in het historische centrum. Dat is een wezenlijk verschil met een klassiek stedelijk museum: hier is het vertrekpunt de blik van een lokale kunstenaar. Na een renovatie door architecte Sol Madridejos ging het museum in maart 2011 weer open.

De collectie houdt de vergelijking moeiteloos vol. Het fonds "kunst van de twintigste eeuw" telt 177 werken van 114 kunstenaars, met namen als Picasso, Miró, Dalí, Juan Gris, Kandinsky en Julio González. Daar komen de collectie Eusebio Sempere bij, met 513 stuks (het meest complete openbare geheel van zijn werk), en de nalatenschap van Juana Francés, kunstenares van de groep El Paso die in 1990 overleed, goed voor 134 werken. Sinds 1998 toont het museum drie wisselende permanente presentaties rond geometrie, abstractie en figuratie.

Wat is het MUBAG, en wat zie je er?

Het Museo de Bellas Artes Gravina, geopend in 2001, is de andere pijler, gericht op oude kunst. Het zit in het Palacio del Conde de Lumiares, een paleis dat tussen 1748 en 1808 werd gebouwd en als monument beschermd is. Je vindt er de Alicantijnse schilder- en beeldhouwkunst van de zestiende tot het begin van de twintigste eeuw, gevoed door het fonds van de Diputación de Alicante met meer dan 3000 stuks. Je komt er namen tegen als Joaquín Agrasot, Emilio Sala, Antonio Gisbert en Emilio Varela.

Het museum heeft ook een aangename verrassing in huis: een Sorolla-zaal, gevuld met bruiklenen van het Prado en het Museo Sorolla in Madrid, sinds 2012 permanent open met meer dan 60 werken. In 2024 kreeg het MUBAG bovendien een familieschenking van 115 werken van Lorenzo Aguirre. De tabel hieronder zet de twee musea naast elkaar.

Beide musea liggen op loopafstand van elkaar in het oude centrum. Controleer de openingstijden en de toegangsvoorwaarden op hun eigen site voor je gaat: die wisselen per seizoen en per tentoonstelling.

Is er echt een street art scene in Alicante?

Ja, maar laten we eerlijk blijven: ze is in opkomst, niet overweldigend. Er is hier geen wijk die volledig aan straatkunst gewijd is, en geen bevestigd groot straatfestival van het kaliber dat je in andere Spaanse steden vindt. Het samenwerkingsplatform Street Art Cities heeft een twintigtal werken in de stad Alicante gecatalogiseerd, verspreid over meerdere wijken waaronder Juan XXIII, met namen als Doble13, Felix Gordero, Hunter87, Salvador Gómez, Aguabella en Manuel Galdón. Let op: dat is een database die door bijdragers wordt gevuld, geen officiële inventaris van de gemeente. Het getal geeft je een orde van grootte, geen volledige telling.

Met andere woorden: kom niet naar Alicante in de verwachting van een openluchtmuseum. Kom voor goede musea, en beschouw de beschilderde muren als een bonus die je onderweg opspoort. Wie in Nederland of Vlaanderen gewend is aan de dichtheid van Amsterdam, Rotterdam of Antwerpen, moet zijn verwachtingen hier eerlijk bijstellen: het is kleinschaliger, en dat is geen ramp, want de musea zelf zijn de reis waard.

Wat is de wedstrijd "El Alma del Muro"?

Dat is het perfecte voorbeeld van hoe de Alicantijnse straatkunst er vandaag uitziet: een privaat en eenmalig initiatief, geen stedelijk beleid. De wedstrijd wordt georganiseerd door een restaurant in Alicante, Tribeca, over 2025 en 2026. De inschrijvingen openden op 16 oktober 2025, het live schilderen staat gepland op 18 en 19 mei 2026 en de uitslag valt op 29 juni 2026. Vijf finalisten doen mee: Iñigo Lanz, Javier SEUS, Alberto Durante, Felisa Padilla en Johnier Tattoo. Twee werken worden permanent, na een publieksstemming. Een mooie beweging, maar houd in gedachten dat ze door een privézaak wordt gedragen en niet door een stadsfestival.

• 16 oktober 2025: opening van de inschrijvingen.
• 18 en 19 mei 2026: de finalisten schilderen live.
• 29 juni 2026: bekendmaking van de uitslag.
• Finalisten: Iñigo Lanz, Javier SEUS, Alberto Durante, Felisa Padilla, Johnier Tattoo.
• De inzet: twee permanente muren, gekozen door het publiek.

Hoe plan je je kunstdag aan de Costa Blanca?

Het eenvoudigst is alles te concentreren in het historische centrum van Alicante, waar het MACA en het MUBAG dicht bij elkaar liggen. Begin bij het MACA voor de twintigste eeuw en het stichtende gebaar van Sempere, ga door naar het MUBAG om terug in de tijd te reizen tot de Sorolla-zaal, en laat daarna je blik over de gevels dwalen richting wijken als Juan XXIII als je de jacht op muurschilderingen wilt openen. Wil je de dag verlengen, dan geven onze vintage- en rommelmarkten je nog wat slenteradressen, en onze dagtrips vanaf de Costa Blanca ideeën om verder te kijken dan Alicante alleen.

Zit je toch in de culturele hoek, dan liggen er twee logische vervolgen klaar. Voor podia en concerten: onze gids over de muziekscene van de Costa Blanca. Voor het grootste erfgoedstuk van de streek: het Misteri d'Elx en het theater hier. Wil je liever zien hoe ambacht en kunst elkaar raken, dan is het aardewerk van Agost een korte rit landinwaarts waard.

In het kort

• De grote schilder: Eusebio Sempere (Onil, 1923-1985), kinetische kunst, Premio Príncipe de Asturias 1983.
• Het museum voor hedendaagse kunst: het MACA, ontstaan uit een schenking van Sempere, geopend in 1977, met Picasso, Miró, Dalí en Kandinsky.
• Het museum voor oude kunst: het MUBAG, geopend in 2001, Alicantijnse schilderkunst van de zestiende tot de twintigste eeuw en een Sorolla-zaal.
• De straatkunst: een scene in opkomst, een twintigtal werken via een collaboratieve database, geen museumwijk en geen bevestigd groot festival.
• Te volgen: de private wedstrijd "El Alma del Muro", live schilderen op 18 en 19 mei 2026.

Veelgestelde vragen over kunst en street art aan de Costa Blanca

Welke kunstmusea moet je in Alicante zien?
Vooral twee: het MACA (Museo de Arte Contemporáneo de Alicante) voor twintigste-eeuwse en hedendaagse kunst, en het MUBAG (Museo de Bellas Artes Gravina) voor de oude Alicantijnse schilderkunst met een Sorolla-zaal. Ze staan allebei in het historische centrum, op korte afstand van elkaar.

Wie was Eusebio Sempere?
De belangrijkste Alicantijnse schilder van de twintigste eeuw, geboren in Onil in 1923 en overleden in 1985, gespecialiseerd in kinetische kunst en winnaar van de Premio Príncipe de Asturias de las Artes in 1983. Zijn schenking tussen 1976 en 1978 legde de basis voor het MACA.

Kun je Sorolla zien aan de Costa Blanca?
Ja. Het MUBAG heeft sinds 2012 een Sorolla-zaal met meer dan 60 werken, in bruikleen van het Prado en het Museo Sorolla in Madrid.

Is er een street art festival aan de Costa Blanca?
Er is tot nu toe geen bevestigd groot straatfestival, anders dan in sommige andere Spaanse regio's. De stedelijke scene van Alicante blijft in opkomst en leunt vooral op losse private of verenigingsinitiatieven, zoals de wedstrijd "El Alma del Muro" van een restaurant in de stad.

Bronnen: Wikipedia ES en alicante.es, gemeente Alicante (MACA, Casa de la Asegurada, collecties); Wikipedia ES en Consorci de Museus de la Comunitat Valenciana (MUBAG, Sorolla-zaal, schenking Lorenzo Aguirre); Museo Reina Sofía, Museo del Prado en Fundación Princesa de Asturias (Eusebio Sempere); Street Art Cities, collaboratieve database (geregistreerde werken in Alicante); aankondigingen van de wedstrijd "El Alma del Muro", restaurant Tribeca (kalender en finalisten). Feiten nagetrokken en opnieuw geschreven, nooit gekopieerd. Geraadpleegd in juli 2026.

Informatie geverifieerd in juli 2026, onder de redactionele verantwoordelijkheid van de redactie. Collecties, tentoonstellingen, muurschilderingen en programma's kunnen veranderen, en straatkunst is van nature vergankelijk: check bij de musea en de organisatoren voor je op pad gaat.